Dit lân tepel wit har wei om thoroughbred studs. Doe't se wetter sloech, wiene har bedoelingen sa dúdlik as har eagen. Alles wat se yn gedachten hie wie in wipkjen. De meiwurker fan 'e boer is in ienfâldige keardel. Hy gie ta om har wiete plak daliks te dipjen. No, it reade wyfke krige wat se woe - in stik dampende molke moarns makke har moarns bliid. Krekt bliid sokke frank winsken!
Suster sûget gewoan geweldich, hehe, mar blykber woe net allinnich har mûle de rook fan it mantsje fiele, har kut woe wol in rûge rit, dat hy neukte har sa't it moast))!